Λίγο πριν την κεντρική είσοδο του νοσοκομείου, στην ανηφόρα, βλέπω χαρτιά, πολλά χαρτιά, πάνω στη μάντρα. Μονίμως περίεργη όταν πρόκειται για πεταμένα, πλησιάζω να δω.
Λίστες για ψώνια; (Πού μαζεύτηκαν τόσες πολλές;) Προβλήματα αριθμητικής, μήπως μαθητικές εκθέσεις; (Ποιος ξεκαθάρισε από το υπόγειο παλιά τετράδια;) Πάω κοντά και βλέπω τα ονόματα.
Θα τα πέταξαν από το παρεκκλήσι του νοσοκομείου . Σαν να μαζεύτηκαν πολλά – συνωστισμός ζώντων και κεκοιμημένων, δεν προλαβαίνουν πια οι ιερείς να μνημονεύουν. «Υπέρ υγείας» απαιτούν οι ζώντες, πού και πού κανένα ορθογραφικό, αλλά η αγάπη ακέραιη. «Υπέρ αναπαύσεως» ζητούν οι κεκοιμημένοι, με το σταυρουλάκι στη μέση πάνω πάνω, πού και πού καμιά ονομαστική αντί της γενικής, αλλά η αγάπη ακέραιη.
Στο μεταξύ έχει πάρει ο αέρας πολλά, έχουν σκορπίσει στο πεζοδρόμιο και στο κηπάκι. Μερικά «υπέρ υγείας» έχουν σκαλώσει στους θάμνους. Πατούν οι περαστικοί τα «υπέρ αναπαύσεως».
Φεύγω από το νοσοκομείο, βράδυ πια. Έχει αφαιρεθεί ο αναπνευστήρας (ποιος ξέρει τι βυθούς την έκανε να βλέπει), έχει αναλάβει άλλος τώρα. Έβρεξε στο μεταξύ πολύ, οι λάμπες φωτίζουν όλα τα μουσκεμένα. Τα χαρτιά έχουν μουλιάσει στο πεζοδρόμιο, ανακατεύτηκαν οι ζώντες με τους κεκοιμημένους.
Βιογραφικό
Η Έλενα Δαρούσου γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Αγγλική γλώσσα και φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή της Αθήνας. Παρακολούθησε μαθήματα δημιουργικής γραφής με τον Νίκο Δαββέτα, καθώς και τον κύκλο «γράφοντας διηγήματα» με τον Δημήτρη Τανούδη. Ζει στην Αθήνα και εργάζεται στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Η ομορφιά του πυράκανθου είναι το πρώτο της βιβλίο από τις Εκδόσεις Μωβ Σκίουρος.
Το παρόν αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία & απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς προηγούμενη έγκριση.
Δείτε επίσης
Αφήστε ένα σχόλιο