Οι λέξεις τη νύχτα – Ποίημα από τη Δήμητρα Παλαπάνη

Σκέβρωσαν οι λέξεις
από την αλμύρα των χειλιών.
Αλλαξοπίστησαν λίγο πριν το ρολόι
χτυπήσει μεσάνυχτα.
Τώρα αιωρούνται στους τοίχους.
Παίζουν σε αρχαίο δράμα
με τις σκιές των δακτύλων,
με αποχρωματισμένα σύμβολα
σε ασπρόμαυρες οθόνες.
Αμυδρό το φως ζωγραφίζει τη νύχτα.
Χάνουν οι λέξεις την αρχαία τους αίγλη.
Γίνονται υφάντρες μεταξωτών κλωστών,
ακροβάτριες δίχως δίχτυ προστασίας.
Κρύβονται στα ασπροσένδονα.
και κινούνται σαν χάδι δίχως ήχο
στα νοτισμένα κορμιά.
Απαλλαγμένες απ’ τα καρφιά της ημέρας,
απολαμβάνουν την υγρασία της νύχτας
και την καυτή ανάσα των παθιασμένων ονείρων.
Οξειδώνονται στα κοιμισμένα βλέφαρα
δίχως τα πρέπει και τους φόβους της ημέρας,
πασπαλισμένες με γιασεμί και θάνατο
προοίμιο της γέννησης.

Δήμητρα Παλαπάνη, από την ποιητική συλλογή
Εκεί που στάζει η ζωή ,εκδόσεις Μετρονόμος, 2025

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η Δήμητρα Παλαπάνη γεννήθηκε στην Κω. Είναι απόφοιτος της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Ρόδου και της διετούς Μετεκπαίδευσης Δασκάλων.
Σήμερα είναι συνταξιούχος δασκάλα και ζει στη Νίκαια. Ποιήματά της έχουν δημοσιευτεί σε διάφορα ηλεκτρονικά λογοτεχνικά περιοδικά, καθώς και σε συλλογικές ανθολογίες.
Το βιβλίο  Εκεί που στάζει η ζωή , Εκδόσεις Μετρονόμος, 2025 είναι η πρώτη της ποιητική συλλογή.