Από την κάθε μητέρα στην κάθε κόρη – Συλλογικό

Το βιβλίο της Ελένης Ζερβοπούλου είναι ένα λογοτεχνικό λεύκωμα όπου εκτός από την ίδια έχουν σκιαγραφήσει την ψυχή τους και την αγάπη τους προς τα παιδιά τους επιπλέον επτά συγγραφείς.

Δεν γνωρίζω αν έχει κυκλοφορήσει τα τελευταία χρόνια άλλο τέτοιο βιβλίο αυτού του είδους όμως θα ήταν μια εξαιρετική ιδέα εκτός από την μητρική – γονική αγάπη που εκφράζεται στο παρόν να υπάρξουν και άλλα τέτοια λευκώματα που να προσεγγίζουν κι άλλα θέματα όπως φιλικές σχέσεις, εργασιακές σχέσεις, το διαχρονικό θέμα της μοναξιάς και πως το βιώνει κάποιος.

Θα αναφερθώ πρώτα στην εξωτερική εμφάνιση, τα εικαστικά δηλαδή του βιβλίου που θεωρώ ότι σε όλα τα βιβλία είναι καθοριστικής σημασίας τόσο στο εμπορικό πεδίο αλλά και φυσικά στο ποιοτικό όπου επικεντρώνεται γενικότερα η λογοτεχνία.

Το εξώφυλλο αλλά και οπισθόφυλλο έχουν ένα εξαιρετικό και ξεκούραστο στο μάτι χρώμα όπου τα κόκκινα γράμματα του τίτλου του βιβλίου και της συγγραφέως δίνουν μια όμορφη αντίθεση. Η ζωγραφιά που απεικονίζει τη μητέρα που κρατά αγκαλιά την κόρη φαίνεται σαν να είναι ζωγραφισμένη με μολύβι-κάρβουνο και φυσικά τα τρία αυτά στοιχεία ομογενοποιούνται δίνοντας ένα αρμονικό αποτέλεσμα στην τελική εικόνα.

Το εσωτερικό του βιβλίου είναι μια έκπληξη. Εκτός από την ωραία γραμματοσειρά, τα σχέδια και τις φωτογραφίες που έχουν επιλεχθεί, προσδίδουν μία ζωντάνια, έναν σύγχρονο ρομαντισμό. Το σημαντικότερο για εμένα οι σελίδες με τις κενές γραμμές που προκαλούν τον αναγνώστη να γράψει αυτό που αισθάνεται ή σκέφτεται διαβάζοντας τα διηγήματα. Αυτές οι κενές γραμμές λοιπόν, είναι μία πρόσκληση και πρόκληση αλληλεπίδρασης με τον αναγνώστη/τρια στο συγκεκριμένο λεύκωμα, καθώς έτσι επιτελεί με επιτυχία τον σκοπό του ως λεύκωμα. Προσωπικά έγραψα διάφορα σε αυτές τις γραμμές των σελίδων που εμπνεύστηκα από τα διηγήματα που διάβασα, ελπίζοντας κάποτε όταν θα έχουν περάσει πολύ τα χρόνια, να τα διαβάσει και το δικό μου παιδί. Θα μπορούσε λοιπόν το συγκεκριμένο βιβλίο να αποτελέσει ένα λεύκωμα της κάθε μητέρας στην κάθε κόρη όπου εκτός από αυτά που γράφονται να προσθέσει και τα δικά της συναισθήματα και να το χαρίσει κάποτε στα παιδιά της. Νομίζω αυτή είναι η επιτυχία του βιβλίου.

Η θεματική, είναι η μητρική αγάπη. Με όλα της τα παρακλάδια, με τα θετικά και τα αρνητικά στοιχεία. Όλα τα διηγήματα είναι κάτι σαν εκ βαθέων εξομολογήσεις και αυτό είναι το πιο συγκινητικό γιατί ταυτίζονται με την αλήθεια μας ως γονείς. Το ταξίδι της γονεϊκής ιδιότητας είναι ταυτόχρονα δύσκολο, επίπονο αλλά το πιο ωραίο της ζωής μας. Κάθε μία από τις συγγραφείς ξεδιπλώνει την ψυχή της εκφράζοντας τις ευχές, τα λάθη, τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τις αγωνίες, απευθυνόμενες στα παιδιά τους. Όλα όσα θα έλεγε η κάθε μία και ο κάθε ένας από εμάς στα παιδιά μας.

Η αφοπλιστική ειλικρίνεια της Ελένης Ζερβοπούλου για την αρχή της μητρότητας, ότι δεν είναι κακό να μη νιώθεις από την αρχή την απόλυτη ευτυχία, είναι μια απελευθέρωση για όλες της μητέρες. Καμιά μας δεν γνωρίζει τι μας περιμένει άλλωστε. Ό,τι και να μας πουν, ό,τι και να μας συμβουλέψουν αν δεν το ζήσουμε δεν μπορούμε να καταλάβουμε την μητρότητα και τις δυσκολίες της. Φυσικά και οι υπόλοιπες συγγραφείς αλλά και ο συγγραφέας Τάσος Κυριαζής καταφέρνουν με τη γλώσσα της ψυχής χωρίς κανένα ίχνος διδακτισμού, εγωισμού και της ματαιόπονης επίδειξης των τέλειων γονέων να μιλήσουν απευθείας στην καρδιά μας και σε κάθε γραμμή να αναλογιζόμαστε για όλα αυτά τα καθημερινά συναισθήματα που βιώνουμε αλλά και για την αγάπη άνευ όρων, την ανεξάντλητη, την παντοτινή, την μητρική.

Μέσα από την δική μου ματιά και εμπειρία δεν θα μπορούσα παρά να το προτείνω ανεπιφύλακτα αν είστε έτοιμοι να απελευθερωθείτε, να γράψετε κι εσείς και γιατί όχι να το προσφέρετε ως δώρο ψυχής στα δικά σας παιδιά.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ελκυστής.

Βιογραφικό

νέα κυκλοφορία της, από τις εκδόσεις Ελκυστής.

Η Ελένη Ζερβοπούλου γεννήθηκε το 1986 στην Καλαμάτα, όπου και μεγάλωσε. Έχει σπουδάσει νοσηλευτική, την οποία αγαπάει, και δουλεύει σε γηροκομείο. Είναι μητέρα δύο κοριτσιών. Της αρέσουν το κολύμπι, οι εκδρομές σε βουνά και το διάβασμα. Αγαπάει όλα τα είδη λογοτεχνίας, γιατί το καθένα έχει και κάτι να σου δώσει. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια δημιουργικής γραφής στη Λογοτεχνία του Φανταστικού από το Tales of the Wyrd και στο τμήμα της Βέροιας με τον συγγραφέα Νίκο Αγαθαγγελίδη. Είναι beta reader και διαχειρίστρια του blog Books & Freckles, όπου αναρτά απόψεις βιβλίων, παρουσιάσεις, ζωντανές συνεντεύξεις στο YouTube, νέες κυκλοφορίες κ.α. Στο e-book Tales of the Mind Projects θα βρείτε μερικές ιστορίες της. Το 2022 κυκλοφόρησε από το Moonlight Tales το πρώτο της διήγημα, με τίτλο «Χουκ – Η ιστορία που δεν ξέρουμε», που περιέχεται στη συλλογή “And They Lived Happily Ever After?” Στο Fantasy Festival 2023, επίσης, κυκλοφόρησε η νέα συλλογή διηγημάτων με τίτλο “There Once Was a Myth”, στην οποία και συμμετέχει με το διήγημα «Το πιθάρι της ελπίδας», ενώ «Παρελθόν εστί Παρόν», είναι το συνεργατικό διήγημά της με τον Χρήστο Μαργέτα στη νέα συλλογή των Moonlight Tales, με τίτλο “Echoes of a Lost Time”. Το βιβλίο «Λόγια που σου χρωστάω…» είναι το πρώτο της βιβλίο, που κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2024 από τις εκδόσεις Κάκτος, ενώ το βιβλίο «Από την κάθε μητέρα στην κάθε κόρη», είναι η δεύτερη νέα κυκλοφορία της, από τις εκδόσεις Ελκυστής