Πριν κρυώσει ο καφές – TOSHIKAZU KAWAGUCHI

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου

Τι θα άλλαζες εάν μπορούσες να ταξιδέψεις πίσω στον χρόνο;

Σε ένα μικρό σοκάκι στο Τόκιο, υπάρχει ένα καφέ που σερβίρει καλοψημένο καφέ εδώ και περισσότερο από εκατό χρόνια. Αυτό το μαγαζί όμως προσφέρει μια μοναδική εμπειρία στους πελάτες του –  τη δυνατότητα να ταξιδέψουν πίσω στον χρόνο.

Τέσσερις άνθρωποι επισκέπτονται το καφέ ελπίζοντας ο καθένας τους να αξιοποιήσει το ταξίδι στον χρόνο με σκοπό να κουβεντιάσει με τον εραστή που έφυγε μακριά, να λάβει το γράμμα από τον σύζυγο που έχει χάσει τη μνήμη του, να δει την αδερφή για τελευταία φορά και να συναντήσει την κόρη που δεν είχε ποτέ την ευκαιρία να γνωρίσει. Αλλά το ταξίδι στο παρελθόν ενέχει κινδύνους: Οι πελάτες πρέπει να καθίσουν σε μια συγκεκριμένη καρέκλα, δεν κάνει να φύγουν από το καφέ και, τέλος, το σημαντικότερο, πρέπει να επιστρέψουν στο παρόν πριν κρυώσει ο καφές…

Η γλυκιά, συγκινητική ιστορία του Τοσικάζου Καβαγκούτσι διερευνά το αιώνιο ερώτημα: Τι θα άλλαζες αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο παρελθόν; Και κυρίως, ποιον θα ήθελες να συναντήσεις, ίσως για μία τελευταία φορά;

Το βιβλίο έχει μεταφραστεί στα Ελληνικά από τη Βάσια Τζανακάρη και κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Βιογραφικό

Ο Toshikazu Kawaguchi γεννήθηκε στην Οσάκα της Ιαπωνίας το 1971. Έχει εργαστεί ως παραγωγός, σκηνοθέτης και θεατρικός συγγραφέας για τη θεατρική ομάδα Sonic Snail.

Ως θεατρικός συγγραφέας, έχει γράψει έργα όπως τα COUPLE, Sunset Song και Family Time.

Το μυθιστόρημά του «Πριν κρυώσει ο καφές» (Before the Coffee Gets Cold) βασίζεται σε θεατρικό έργο του που παρουσιάστηκε από τη θεατρική ομάδα 1110 Productions. Το έργο τιμήθηκε με το μεγάλο βραβείο στο δέκατο Φεστιβάλ Θεάτρου Suginami.

Λίγα λόγια

Το μυθιστόρημα αποτελείται από μια σειρά σύντομων ιστοριών, καθεμία από τις οποίες περιστρέφεται γύρω από ένα ταξίδι στον χρόνο που πραγματοποιεί κάποιο μέλος του προσωπικού ή ένας από τους τακτικούς πελάτες. Όλες αυτές οι ιστορίες ενώνονται σε μια ευρύτερη αφήγηση που εξελίσσεται σταδιακά, καθώς τόσο το καφέ όσο και οι θαμώνες του μεταμορφώνονται μέσα από τις εμπειρίες τους.

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι θυμίζει λίγο από θεατρική παράσταση  ένας και μόνο χώρος, λίγοι χαρακτήρες και έμφαση στους διαλόγους. Η ενασχόληση του Kawaguchi με το θέατρο γίνεται αισθητή στους αναγνώστες, ενώ η προσπάθειά του να προσαρμοστεί στη μορφή ενός μυθιστορήματος αποτελεί ίσως μια μικρή αδυναμία του βιβλίου. Εκτός από τις λεπτομερείς περιγραφές του καφέ και των προσώπων, η δράση συχνά αποδίδεται με τρόπο που θυμίζει σκηνικές οδηγίες θεατρικού έργου. Η ανάπτυξη του αφηγηματικού υπόβαθρου φαίνεται να δυσκολεύει τον συγγραφέα, ο οποίος αρκετές φορές παρεμβαίνει ο ίδιος στην αφήγηση για να εξηγήσει τη σημασία των καταστάσεων και το συναισθηματικό βάθος των χαρακτήρων.

Ταυτόχρονα όμως είναι ένα βαθιά συγκινητικό βιβλίο. Όλοι οι χαρακτήρες έχουν ουσιαστικό ρόλο, ενώ οι σχέσεις που αναπτύσσονται ανάμεσα στο προσωπικό και στους θαμώνες δημιουργούν μια ατμόσφαιρα στην οποία και ο αναγνώστης αισθάνεται ευπρόσδεκτος.