Μια ιστορία κατεδάφισης ενός εκπατρισμένου Έλληνα στη σύγχρονη Γερμανία.
Ο Νάσος Λύρας, ελληνικής καταγωγής και συνταξιούχος Gastarbeiter «πολυτελείας» στο Μόναχο, ξετυλίγει ένα κουβάρι σκέψεων και αναμνήσεων από την Ελλάδα και από τη Γερμανία που τον οδηγούν να θυμηθεί αυτό που ο ίδιος αποκαλεί «ξεχασμένες λέξεις». Αυτές έρχονται από το βάθος του χρόνου, πάντα στη μητρική του γλώσσα, αυτήν που ο ίδιος έχει πάψει να χρησιμοποιεί για να μην του θυμίζουν έναν παλιό καλά κρυμμένο εαυτό.
Πού θα βγάλει αυτή η άκρη του κουβαριού και πώς θα καταλήξει η ιστορία αυτή να είναι κάτι παραπάνω από ένα κρυφό ημερολόγιο;
Απόσπασμα
Όταν επιστρέφεις σε ένα σπίτι όπου έχεις ζήσει τα χρόνια που καθόρισαν
την κατοπινή σου ζωή είτε σαν παράδεισος που επιθυμείς κάποτε να
τον ξαναβρείς είτε σαν φυλακή από την οποία θέλησες να δραπετεύσεις,
είναι σαν να συναντάς το φάντασμα εκείνου του εαυτού σου – κάποιου
που δεν υπάρχει σήμερα. Τα άδεια δωμάτια, τα λίγα παλιά έπιπλα που
απέμειναν στον χώρο, τα κλειστά παράθυρα που γνωρίζεις τη θέα στην
οποία θα ανοίξουν σηκώνοντας το μάνταλο ή τραβώντας την κορδέλα
του ρολού, ο ήχος των βημάτων στα πατώματα που τώρα αντηχεί αλλιώτικα
ανάμεσα σε γυμνούς τοίχους, μια γωνία που συνήθιζε να κάθεται
κάποιος δικός σου, οι κλειστές βρύσες στο μπάνιο και στην κουζίνα
που σε καλωσορίζουν σαν παλιοί φίλοι, όλα φέρνουν τον ίλιγγο της
επιστροφής στον χρόνο. Έζησα στ’ αλήθεια κάποτε εδώ; Και υπήρξανε
στ’ αλήθεια αυτοί οι άνθρωποι που το άφησαν έτσι φεύγοντας τελευταίοι
με την ελπίδα να σε ξαναδούν να μπαίνεις και να ζεις κοντά τους;
Αυτή η επιστροφή σου δίνει το αίσθημα πως στη ζωή σου σαν να
έχει μεσολαβήσει ένα τεράστιο διάλειμμα, μια μακρά απουσία από
την πραγματικότητα, το περιβάλλον που θυμάσαι να σε περιείχε κάποτε.
Λίγα λόγια
Ο ήρωας είναι Γερμανός, μιλάει τη γερμανική γλώσσα αλλά ονειρεύεται ελληνικά. Άρα λοιπόν εκείνο το κομμάτι της καρδιάς του ήταν που τον οδήγησε στη γενέτειρά του και στη μητέρα φύση. Ο Νάσος κάνει μια μεγάλη εσωτερική διαδρομή αναστοχασμού και αναρωτιέται ποιος είναι τελικά. Είναι ο επιτυχημένος γερμανός που μισεί την Ελλάδα, που δεν του έχει προσφέρει τίποτα; O ήρωάς μας αναζητά τη Γερμανία, προκόβει στη Γερμανία, παντρεύεται στη Γερμανία, αλλά όταν η καρδιά τραυματίζεται από τη Γερμανία επιστρέφει στην Ελλάδα και στις «Ξεχασμένες λέξεις». Ο Αλέξης Πανσέληνος χρησιμοποιώντας το εργαλείο των ξεχασμένων λέξεων με αριστοτεχνικά λογοτεχνικό τρόπο και που δεν αφήνει τίποτα να ξεφύγει με την τόσο καθαρή και διάφανη γραφή του φτάνει σιγά σιγά μέσα από το παιχνίδι των ξεχασμένων λέξεων να οδηγεί τον Νάσο στις απαντήσεις που ψάχνει. Τελικά ο ήρωάς μας βρίσκει την ψυχική του ισορροπία και γαληνεύει.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Ο Αλέξης Πανσέληνος, ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες συγγραφείς των τελευταίων ετών, έχει τιμηθεί με τα εξής βραβεία:
Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος για το βιβλίο Μεγάλη πομπή.
Βραβείο Μυθιστορήματος του περιοδικού Διαβάζω (2012) για το μυθιστόρημα Σκοτεινές Επιγραφές.
Βραβείο Μυθιστορήματος του Ιδρύματος Κώστα και Ελένης Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών για το μυθιστόρημα Ελαφρά ελληνικά τραγούδια.
Μεγάλο Τιμητικό Βραβείο του Αναγνώστη (2020) για το σύνολο του έργου του.
Βραβείο Καβάφη στην πεζογραφία (2026) για το σύνολο του έργου του.
Το 2021 αναγορεύτηκε Επίτιμος διδάκτωρ του τμήματος Μετάφρασης και Διερμηνείας του Ιονίου Πανεπιστήμιου. Μυθιστορήματά του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά και πολωνικά.
Το παρόν αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία & απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς προηγούμενη έγκριση.

Αφήστε ένα σχόλιο