Η Ήρα στον αστερισμό του καρκίνου της Κώστια Κοντολέων

Αρχικά όταν πήρα το βιβλίο ο τίτλος με παρέπεμψε σε κάτι ζωδιακό. Ως συνήθως γύρισα να διαβάσω το οπισθόφυλλο, κάτι που κάνουμε σχεδόν όλοι όσοι αγοράζουμε ένα βιβλίο και φυσικά συνειδητοποίησα αμέσως τη ρηχότητα της σκέψης μου.

Η Ήρα στον αστερισμό του καρκίνου είναι ένα βαθιά συγκινητικό, ανθρώπινο έργο που αγγίζει ευαίσθητα θέματα της εφηβείας αλλά και της ανθρώπινης δοκιμασίας. Η συγγραφέας, με χαρακτηριστική ευαισθησία, αφηγείται την ιστορία της Ήρας, μιας έφηβης κοπέλας που έρχεται αντιμέτωπη με μια σοβαρή ασθένεια, γεγονός που αλλάζει ριζικά τη ζωή και την καθημερινότητά της.
Η αφήγηση εστιάζει όχι μόνο στη σωματική δοκιμασία της ηρωίδας αλλά και στις ψυχολογικές μεταπτώσεις που προκαλεί η ασθένεια: φόβος, θυμός, άρνηση, αλλά και ελπίδα.

Η γλώσσα είναι απλή, άμεση και ρεαλιστική, γεγονός που καθιστά το βιβλίο ιδιαίτερα προσιτό όχι μόνο σε νέες και νέους αλλά σχεδόν σε όλο το ευρύ κοινό. Οι χαρακτήρες ζωντανοί και αληθινοί, με συναισθήματα που αγγίζουν τον αναγνώστη και ιδιαίτερα όλες τις γυναίκες που έχουν βιώσει κάτι αντίστοιχο. Η συγγραφέας δεν ωραιοποιεί την κατάσταση, -παρόλο που κάποιες φορές εθελοτυφλεί- μεταδίδει ένα μήνυμα εσωτερικής δύναμης, πείσματος για τη ζωή, επαναφοράς στην κανονικότητα ξορκίζοντας τη στενοχώρια και όλα τα αρνητικά συναισθήματα που δημιουργεί μια τέτοιου είδους δύσκολη κατάσταση.

Δεν πρόκειται απλώς για μια ιστορία γύρω από την ασθένεια. Είναι μια ιστορία για τη βίαιη ενηλικίωση. Για τη στιγμή που η ζωή αποφασίζει να σε μεγαλώσει απότομα. Η Ήρα δεν είναι μια «ηρωίδα» με τη συμβατική έννοια· είναι ένα κορίτσι που φοβάται, θυμώνει, αρνείται, λυγίζει. Και ακριβώς γι’ αυτό είναι τόσο αληθινή και τόσο κοντά σε κάθε αναγνώστρια/η που διαβάζει την ιστορία της.

Το βιβλίο δεν προσπαθεί να συγκινήσει με ευκολίες ούτε εκβιάζει συναισθήματα, σκέψεις, όνειρα, ακόμα και την αισιοδοξία. Αντίθετα, αφήνει χώρο στη σιωπή, στην αμηχανία, στη δύσκολη αποδοχή, στη δύσκολη καθημερινότητα και στην πιο δύσκολή μάχη που είναι αυτή με τον ίδιο της τον εαυτό. Φωτεινό σημάδι οι άνθρωποι που στέκονται δίπλα της , η οικογένειά της, ο άντρας της ο Ρήγας και η κόρη της.

Αυτό που με άγγιξε περισσότερο είναι η λεπτή ισορροπία ανάμεσα στη σκληρότητα της πραγματικότητας στην ελπίδα και στην επιμονή. Όχι μια αφελή αισιοδοξία, αλλά μια βαθιά, ώριμη συνειδητοποίηση ότι η ζωή, ακόμη και τραυματισμένη, συνεχίζει να έχει αξία και ίσως ακόμα μεγαλύτερη.

Δεν θα μπορούσα να παραλείψω την ήπια φεμινιστική προσέγγιση της συγγραφέως για την ηρωίδα της που παραβλέπει και δεν ακολουθεί τα πατροπαράδοτα στερεότυπα όπως η μητέρα της και βέβαια αυτό το πετυχαίνει και με έναν άλλο τρόπο ή τεχνική η Κώστια Κοντολέων , παρουσιάζοντάς μας τις μύχιες σκέψεις της ηρωίδας που αντιτίθενται σε πολλές παραδοσιακές καταστάσεις.

Από τη μία λογικό γιατί πρόκειται για έναν δραματικό μονόλογο (που τελικά το δράμα ελάχιστα πρωταγωνιστεί στην πλοκή) και σε όλη την ιστορία δεν υπάρχουν μελοδραματισμοί.

Ένα βιβλίο γραμμένο με σύγχρονο τρόπο, με αριστοτεχνική εικονοποιϊα, με αξιοσημείωτη εσωτερικότητα που χαρακτηρίζουν τη γυναικεία γραφή της συγγραφέως αλλά και με μία ισοπεδωτική αξιοπρέπεια.
Διαβάζοντας το βιβλίο ένιωσα ευγνωμοσύνη γιατί μου επιβεβαίωσε ότι η δύναμη δεν είναι πάντα θόρυβος, είναι απλώς το να συνεχίζεις να ζεις και οι πραγματικοί ήρωες είναι όλοι αυτοί οι άνθρωποι της καθημερινότητας που παρά τις αντιξοότητες της ζωής συνεχίζουν να τη ζουν και τη ρουφάνε ως το μεδούλι.

Για το Writingspots, θα έλεγα πως πρόκειται για ένα έργο που αξίζει να διαβαστεί όχι μόνο για το θέμα του, αλλά για τον τρόπο με τον οποίο το διαχειρίζεται αφηγηματικά: με ωριμότητα, τεχνική συνέπεια, συναισθηματική αξιοπρέπεια, αληθινή συγκίνηση.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις ΑΩ και το έργο του εξωφύλλου είναι από τον Egon Schiele, Seated female nude back view with red skirt, 1914

Παρακάτω ένα μικρό απόσπασμα από το βιβλίο που προσωπικά με άγγιξε (σελίδα 45)

Ποτέ μην εμπιστεύεσαι τους καθρέφτες, είχα διαβάσει κάπου κάποτε. Δεν σου δείχνουν το παρελθόν, ούτε το μέλλον, μόνο μια φευγαλέα αποτύπωση της στιγμής μπορούν να σου δώσουν, που ακόμη και μια απειροελάχιστη κίνηση μπορεί να την αλλοιώσει.