Remember by Christina Rossetti

Remember me when I am gone away,
   Gone far away into the silent land;
   When you can no more hold me by the hand,
Nor I half turn to go yet turning stay.
Remember me when no more day by day
   You tell me of our future that you plann’d:
   Only remember me; you understand
It will be late to counsel then or pray.
Yet if you should forget me for a while
   And afterwards remember, do not grieve:
   For if the darkness and corruption leave
   A vestige of the thoughts that once I had,
Better by far you should forget and smile
Than that you should remember and be sad.

Να με θυμάσαι

Να με θυμάσαι όταν θα ’χω φύγει,
   όταν θα έχω φύγει μακριά σ’εκείνη την ήσυχη γη·
   όταν δε θα μπορείς πια να με κρατάς απ’το χέρι,
ούτε να γυρίσω λίγο καθώς φεύγω, κι όμως να μένω.

Να με θυμάσαι όταν μέρα τη μέρα  
   δεν θα μπορείς να μου μιλάς για το μέλλον που σχεδιάζαμε μαζί·
   μόνο να με θυμάσαι· κατάλαβε
για συμβουλές ή προσευχές τότε θα είναι αργά.

Κι όμως, αν κάποτε για λίγο με ξεχάσεις
   κι έπειτα με θυμηθείς ξανά, μη στεναχωρηθείς·
   γιατί αν το σκοτάδι και η φθορά σου αφήσουν
κάποιο απομεινάρι δικών μου σκέψεων,

πολύ καλύτερα να με ξεχάσεις και να χαμογελάς
παρά να με θυμάσαι  και να θρηνείς.

μετάφραση Ελένη Περρίκου